Waarom bestuurders niet altijd naar auditors luisteren
Een auditor kan inhoudelijk volledig gelijk hebben en toch nauwelijks worden gehoord. Volgens onderzoeker Leon Yap ligt dat niet alleen aan de boodschap, maar ook aan de manier waarop die wordt uitgesproken. Bestuurders krijgen dagelijks grote hoeveelheden informatie, adviezen en waarschuwingen. Wie wil dat een auditbevinding daadwerkelijk aandacht krijgt, moet daarom ook nadenken over de presentatie ervan.
Yap combineert in zijn promotieonderzoek auditing met inzichten uit de muziek. Daarbij kijkt hij naar toonhoogte, ritme, dynamiek en tempo. Deze paralinguale elementen beïnvloeden hoe relevant en urgent een boodschap wordt ervaren. Een zorgelijke boodschap die heel rustig en beheerst wordt gebracht, kan bijvoorbeeld onbedoeld de indruk wekken dat het risico wel meevalt.
Opvallend is volgens Yap dat auditors vaak vinden dat zij feitelijk en zonder emotie moeten communiceren. Zijn onderzoek wijst er juist op dat emotie kan helpen om een boodschap beter over te brengen. Dat betekent niet dat auditors hun publiek moeten bespelen. De emotie moet passen bij de feiten: zorgen mogen hoorbaar zijn, maar urgentie overdrijven wordt manipulatief.
Veel winst is volgens Yap al te behalen door een belangrijk gesprek vooraf kort te oefenen. Bedenk niet alleen wat je wilt zeggen, maar ook hoe: waar leg je nadruk, wanneer neem je een pauze en welk tempo past bij de boodschap?
De auditor hoeft daarmee geen performer te worden. Het draait juist om authenticiteit. Wie zich bewust is van zijn stemgebruik, vergroot de kans dat een inhoudelijk goede auditboodschap niet alleen wordt aangehoord, maar ook daadwerkelijk aankomt.
Dit is een samenvatting van het volledige interview op Auditmagazine.
