‘New public brutalism’
Onlangs kondigde de Amerikaanse president Donald Trump aan dat de tuin van het Witte Huis zich prima zou lenen voor een mixed martial arts (MMA) titelgevecht om 250 jaar Amerikaanse onafhankelijkheid te vieren. “Dat vechtsportevenement wordt echt uniek”, zo liet hij weten volgens de NOS.
Aan onze kant van de oceaan nemen we hier met verbazing of zelfs afschuw kennis van en gaan we vervolgens schouderophalend verder met ons leven vanuit het idee dat zoiets zich gelukkig niet in ons land afspeelt. Tegelijkertijd is het belangrijk te beseffen dat dit soort aankondigingen óók een manifestatie zijn van de opkomst van een nieuwe bestuursstijl en daarmee verder en dieper gaan dan alleen wat gekkigheid. Ze geven uitdrukking aan een nieuwe bestuursstijl die zich het best laat aanmerken als new public brutalism (verder: NPB, Van Twist, 2025).
New public brutalism
Kenmerkend voor deze nieuwe bestuursstijl is leiderschap dat niet zakelijk, managerial, objectiverend en onderkoeld wordt ingevuld, maar juist symbolisch, transgressief, hyperpersoonlijk en bewust inspelend op emoties als onvrede en ongenoegen. In de basis rust deze bestuursstijl niet op bijvoorbeeld doelbepaling, prestatiemeting en resultaatsturing, maar op cliëntelisme, uitsluiting en loyaliteit aan de persoon van de leider. Niet het zoeken naar consensus en verbinding, maar juist het aangaan van conflict en verdeeldheid creëren is typerend voor NPB.
[....]
